مواد متداول برای نرده های فلزی

نرده استیل ضد زنگ
فولاد ضد زنگ یکی از متداول‌ترین مواد برای نرده‌های فلزی است که عمدتاً به فولاد ضد زنگ 304 و 316 تقسیم می‌شود که حاوی 18 درصد کروم و 8 درصد نیکل است (منبع داده‌ها: انجمن بین‌المللی فولاد ضد زنگ ISSF)، مقاومت در برابر خوردگی قوی دارد و برای محیط‌های داخلی یا عمومی در فضای باز مناسب است. فولاد ضد زنگ 316 2% مولیبدن اضافه می کند و آن را در برابر خوردگی یون کلرید مقاوم تر می کند و برای مناطق ساحلی یا{7}}با رطوبت بالا مناسب است. نرده های فولادی ضد زنگ را می توان با سطوح برس خورده، آینه ای یا سندبلاست شده تکمیل کرد که باعث می شود از نظر زیبایی ظاهری دلپذیر و آسان تمیز شوند، اما گران تر.

نرده استیل کربنی
فولاد کربنی عمدتاً از آهن و کربن تشکیل شده است، استحکام بالایی دارد و ارزان است و اغلب در حصارهای صنعتی یا موقت استفاده می شود. عیب آن این است که مستعد زنگ زدگی است و برای افزایش طول عمر به رنگ-گالوانیزه گرم یا ضد خوردگی- نیاز دارد. طبق استاندارد ASTM A36، استحکام کششی فولاد کربن معمولی 400-550 مگاپاسکال (منبع داده: انجمن آزمایش و مواد آمریکا) است، برای کاربردهایی با نیازهای باربری بالا مناسب است، اما نیاز به تعمیر و نگهداری منظم دارد.

نرده آلیاژ آلومینیوم:

آلیاژهای آلومینیوم سبک وزن هستند (چگالی تقریباً 2.7 گرم بر سانتی‌متر مکعب، فقط 1/3 چگالی فولاد)، در برابر خوردگی مقاوم هستند و می‌توان آن را برای دستیابی به رنگ‌های مختلف آنودایز کرد{4}} و 6063 درجات رایج مورد استفاده قرار می‌گیرند، با مقاومت کششی به ترتیب 124 MPa و 130 MPa/Aluminum. برای بالکن‌های مسکونی یا پروژه‌های محوطه‌سازی مناسب هستند، اما با استحکام کمتر نسبت به فولاد، برای محیط‌های-تأثیر زیاد مناسب نیستند.

نرده های چدنی:

نرده‌های چدنی به‌خاطر طرح‌های قدیمی خود شناخته می‌شوند. آنها سخت اما شکننده هستند، با مقاومت فشاری بیش از 200 مگاپاسکال (منبع: American Foundry Society AFS). آنها که اغلب در معماری{3}}سبک اروپایی یا نرده های تزئینی استفاده می شوند، به درمان منظم پیشگیری از زنگ زدگی نیاز دارند. در فرآیندهای مدرن اغلب از آهن انعطاف پذیر (مانند QT500-7) استفاده می شود که طول آن را تا 7 درصد افزایش می دهد، استحکام و چقرمگی را متعادل می کند.